Siguiendo la búsqueda de reseñas de libros ilustrados por mí, con el fin de poder aportar menciones y reseñas a mi obra para los organismos y redes que me las están solicitando, he encontrado esta entrevista al escritor Agustín Fernández Paz, al que tuve por fin la ocasión de conocer en la Feria del Libro de A Coruña de este verano del 2011. Agustín y yo hemos colaborado en dos libros, el cuento Raquel tiene miedo, editado por Bromera y coeditado para Galicia por Xeráis, y Lúa do Senegal, editado por Xeráis en galego y por Anaya en castellano.Entrevista de Mar Mato en Xerais Blog y publicada en el Farodevigo.es y en laopinioncoruña.es

Dejo aquí una pequeña parte, para leer toda la entrevista ir a enlaces. «Tralo éxito de O único que queda é o amor, Premio Nacional de Literatura Infantil y Juvenil 2008, Agustín Fernández Paz retornou á súa liturxia de papeis amarelos para escribir. Desta vez, unha nena de dez anos vida de Senegal a Vigo e de nome Khoedi plantexa a dor do desarraigo dos inmigrantes en Galicia, o espazo que ela e outros personaxes califican como “o país das ausencias”. A escasas horas de ser homenaxeado como “O escritor na súa terra” pola Asociación de Escritores en Lingua Galega, Fernández Paz profundiza sobre a súa última obra, Lúa de Senegal (editado por Xerais e que conta con belísimas ilustracións de Marina Seoane).

Lúa do Senegal, un título ao que se fai referencia case en cada páxina do libro e mesmo no ritmo de narración.

–É un título que me veu pronto á cabeza cando me metín na historia. Á protagonista, cando chega a Vigo, todo lle parece dististo. O único que recoñece como igual é a lúa que brilla pola noite; ese é o leitmotif que marca paso de tempo. A lúa serve de conexión coa realidade que deixou e a que se atopou. Ademais, a lúa marca tamén o ritmo da narración ao seguir as súas fases tomandas de tres meses do ano pasado… »

Pin It on Pinterest